
Adana'nın Yaşayan Hafızası
Adana Yöresel Kelimeleri
Adana ve ilçelerinde kullanılan yöresel kelimeleri, anlamlarını ve kullanım yerlerini keşfedin.
Arşivde Ara
Türkiye'deki bütün yöresel kelimelerde arayın.
Kültüre Katkıda Bulun
Adana yöresinden bir kelime biliyor musunuz?
Kelime Arşivi
Adana Kelimeleri
1951–2000. kayıtlar · Alfabetik sıra
yediağız
Birkaç kez meyve veren asma, yediveren.
Yediger, Yediyar
Büyükayı da denilen yıldız takımı.
yekdirmek
Hafif topallamak.
yeldirme
1. Kadınların giydiği bir çeşit giysi, astarsız manto.
yelfe
1. İnce, hafif. Çulluk kuşu. 1. uzun gagalı, kahverengi tüylü, eti yenen bir kuş, çulluk. 2. boyunduruktan öküzün boynunun iki tarafına doğru inen ahşap uzantının her biri.
yelke
Yele. 2. Saç.
yelkoma
Öküzlerde geçici topallık.
yelkufa
Hayvanda kalça çıkıklığı.
yelkum
Kumul.
yelpik
1. Nefes darlığı, bronşit.
yemeklemek, yemekle-
Yemek yedirmek, şölen vermek. yemek yedirmek
yemlik
Harman zamanı çiftçinin yoksula verdiği tahıl.
yeni ġaTdan
yeniden
yepinti
2. Koyunun son sütü.
yerçmek, yerç-
bir kişiyi dışlamak, topluluk içinde kişiyi önemsememek.
yergeçiği
Yeraltı sularının çökerttiği yer, çukur.
yernik
Mutlu olmamış
yerotu
Havuç. havuç
yetenek
Doğal süresinde alınmış üründen sonra, yeniden biten tahıl, ot, meyve vb.
yetikle
- bir eksiği tamamlamak, yetirmek.
yetim çemberi
Sulu olmayan, yağınca biriken kar.
yetme
Minder.
yeyni, yevlen, yeğni
Hafif. 1. ağırlıkça hafif. 2. mcz. gayriciddi kişi. 3. Ağırbaşlı olmayan, hoppa.
yı̄ vırmak, yı̄vır-
yığıvermek, yığın yapmak
yığı vurmak
Davarı dinlendirmek için bir yere toplayıp yatırmak
yıḳıḳ
harabe
yıldır yıldır etmek
Düz yüzeylerde, suda ışık oynaşmak, gökte yıldızlar pırıldamak.
yılgın
Eğri.
yılmırt
Pırıl parıl.
yırak
uzak.
yırtlak, yırtlık
Yırtılmış, yarılmış.
yıvaantı
kişi ya da hayvan; çalan, tırtıklayan.
yitmek
İteklemek, dürtmek
yiv
Kumaşta bükülen yerlerde oluşan çizgi. 3. Girinti, yarık.
yiyecen
Obur.
yiyik
Hastalık.
yobaz
1. Kaba saba, inceliksiz.
yoğa
3. Köyde gezen yabancı hayvan. Eski, işe yaramayan eşya.
yoğun
1. Kaba, kalın, iri (elek, iğne vb.).
yoğurtçiçeği
Papatya.
yokarı
Üst kat, yukarı.
yolcu
Göze inen perde, boz.
yoñsul
yoksul (yok yoñsulda kör ôğsüz) (krş. ds-xı, s. 4294).
yorasa
Deney, görgü. gelenek, eski kural, usül, adab.
yornuk
1. Dinlence.
yornuklanmak
dinlenmek.
yortlan
Kaya deliği.
yosma
2. Oynak, albenili.
yoşuk
Kullanılıp eskimiş, yıpranmış (giysi için).
yoymak
Bir şeyi bozmak, harcamak ya da işe yaramaz hâle getirmek.