
Adana'nın Yaşayan Hafızası
Adana Yöresel Kelimeleri
Adana ve ilçelerinde kullanılan yöresel kelimeleri, anlamlarını ve kullanım yerlerini keşfedin.
Arşivde Ara
Türkiye'deki bütün yöresel kelimelerde arayın.
Kültüre Katkıda Bulun
Adana yöresinden bir kelime biliyor musunuz?
Kelime Arşivi
Adana Kelimeleri
901–950. kayıtlar · Alfabetik sıra
iya:
kesici aletlerin ağzını keskinleyen alet, eğe.
iyaşmak, iyaş-
iki kişi arasındaki rekabet, yarış, sataşma.
iyecen, iyacen
ısırmasıyla birlikte hayvanları rahatsız eden, hayvanların canını yakan, bir çeşit sinek. Hayvanları rahatsız eden bir çeşit sinek.
iyeşik
iddia.
iyeşikçi
İşi başkasına yükleyerek sonucu uzatan (kimse).
iyeşmek, iğeşmek
2. Tartışmak. İnatlaşmak, iddialaşmak. 1. Zıtlaşmak, inatlaşmak, aksilik etmek. Bir işi başkasının üzerine atmaya, bırakmaya çalışmak.
izazdırmak, iz azdır-
mevcut eylem ya da durumun tersini yansıtmak, gerçeği gizlemeye çalışmak.
kabala, gabala
tümü, hepsi birden, tamamı üzerinden alış ya da satış. Toptan, götürü, hepsi birden.
kabış
Boynuzu çıkmayan küçükbaş ya da büyükbaş hayvan.
kacere
Yiğit.
kafa kağıdı, kafa koçanı
Nüfus cüzdanı. Nüfus cüzdanı
kakılı
çok, fazla, bol miktarda.
kakıntı
Ateş küreği.
kallemiş
Saça sürülen bir sıvı.
kalyon
Bir çeşit pipo, lüleli çubuk, ağızlık.
kamalak
Çam ağacının reçineli tabakası, soymuk.
kamarut
Sözünü bilmez, densiz.
kamat
Mutfak eşyası, avadanlık.
kanara
Hayvan kesilen yer, mezbaha.
kangıdı
Nerede?
kanıktırmak
1. Alıştırmak.
kankıldak, kankırdak
Zayıf, ince (insan yada hayvan).
kapçık
1. Tahıl tanelerinin kabuğu. Deri torba.
kapı küpesi
Asma kilit.
kapran
1. Tahıl ölçeği, şinik.
kapsalık, gapsalık, kapusalık, ġapsalık
bahçe, bostan, avlu vb. etrafı çevrili alanların sırık ya da tahtayla yapılmış büyük giriş kapısı. Parmaklık, bahçe kapısı. Çitten ya da aralıklı çakılan tahtalardan yapılmış bahçe kapısı
kapuz
2. Dere.
kara çarşamba
işlerin zor ve yorucu sayıldığı çarşamba günü
kara eşkin
Atın adi yürüyüşü.
karaboğaz
Susuzluğun ya da depremin toprakta açtığı çatlaklar. 2. Asalak, başkasının üzerinden geçinen adam.
karaböcü
1. Domuz.
karaca
3. Devenin dizinin iç tarafı.
karaevle
Cariye, odalık.
karahopur
Ormandan açılan tarla.
karakılçık
Kılçıkları siyah olan kırmızı ya da beyaz sert taneli buğday.
karakuş
Çok yem yemekten ve çok ağır yük taşımaktan hayvanların bacaklarında şişlik yapan bir çeşit hastalık.
karankaz
Yaşlı ağaç.
karemet etmek
Kara çalmak.
karıncalı tırnak
İçi delik deşik olan at ve eşek tırnağı.
karınkaç
Kalem.
kartana
Birdenbire gelen titreme, üşüme, sıtma nöbeti.
kartmak bağlamak
Kir tutmak.
karyağdı
Atlardaki beyaz benekler.
kasafan
Palavra, yalan, abartılmış söz.
kasalak
Kibirli, onurlu, kendini beğenmiş.
kasavancı
Yalancı.
kasenkaç
Pekmezle kar karıştırılarak yapılan kar helvası.
kasgı
1. Bir şeyi kasmak ve germek için kullanılan tahta vb. şeyler.
kasıl
Ev önünde sebze ekmek için ayrılan arsa.
kaşık çalımı
Ortalığın kararmaya başladığı, akşam yemeği zamanı.