
Adana'nın Yaşayan Hafızası
Adana Yöresel Kelimeleri
Adana ve ilçelerinde kullanılan yöresel kelimeleri, anlamlarını ve kullanım yerlerini keşfedin.
Arşivde Ara
Türkiye'deki bütün yöresel kelimelerde arayın.
Kültüre Katkıda Bulun
Adana yöresinden bir kelime biliyor musunuz?
Kelime Arşivi
Adana Kelimeleri
1901–1950. kayıtlar · Alfabetik sıra
yalb yalb
ışıl ışıl, pırıl pırıl.
yalbırdak
1. Çıplak, yarı çıplak, don gömlek.
yaldıratmak
1. Cilalamak.
yalım
Alev. Dik yer, bayır, yokuş.
yalınmak
Başörtüsünü bağlamak, örtmek veya örtünmek.
yalman
Eğri, yanlamasına (kesme, gitme vb. için). bir nesneyi kesmek ya da bölmek için yapılan herhangi bir aletin kavisli şekli.
yalpık
Engebeli yer.
yamşak
Büyük başörtüsü, tülbent.
yan çen olmak
aşırı kilo almak.
yanarayı
Temmuz.
yanargün
Temmuzun son üç günü.
yangın
1. Sevdalı.
yanıkara
Lekelenmiş kişi.
yanıltma
çürük, çarık.
yankar
Çok sıcak.
yanlık, yannık, yannıḲ
1. Deri ya da tahtadan yapılmış yayık. Deri ya da tahtadan yapılmış yayık. yayık tereyağı çıkarmak için yoğurdun içinde çalkalandığı deri, ahşap ya da plastik kap; yayık.
yannık düren, yanık düren
Son çocuk, tekne kazıntısı.
yanpir, yamız
eğim, arazinin eğimli kısmı. Yamaç.
yansı
1. Ters yanıt.
yansılamah
Sözü yineleyerek alay etmek.
yāpāyi
kırkılmış koyun yünü
yapbasan
Kılığı düzgün olmayan, gelişigüzel davranışlı.
yapıcı
1. Yapı yapan.
yapıldaḳ
keçi ya da koyun, uzun kulak.
yaprak tırnak
Hayvanlarda, ince, yassı, yaygın tırnak
yaramış
Keçilerin kırkılma zamanı.
yarga, yargan
Bölük, parça.
yarı kırk
bebeğin yirminci gününde yapılan kırklama
yarıyeşli
yarayışlı, faydalı.
yarlığamak
Bağışlamak, korumak.
yarmaça
İri yarılmış ağaç, odun
yartlak
Ağaç gövdesinden çıkarılan büyük ve kalın yonga, kavlak.
yartmaç
2. Çam, çıra parçası.
yasannamak
Kestirmek, öngörmek.
yastam
Eğimli.
yaşıkara
Karayazılı
yaşmah
1. Başla birlikte yüzü, ağzı kapatan örtü.
yatağan
2. Yük taşırken sık sık yatan hayvan.
yatır, yatırı
Ermiş, ermiş sini. Yıkılmış, kesilmiş, kuru kütük.
yatsılık
gece yatmadan önce yenen yemek (krş. ds-xı, s. 4202).
yava, yova
1. Dışardan gelip bir yere yerleşen. 1. Bir yere sonradan yerleşen (kimse).
yavaşa
1. Huysuz hayvanlara nal çakılırken burunlarına takılan ağaç kıskaç.
yavıncımak, yavıncı-
2. Özür dilemek. çok acıkmak, midesi ezilmek
yavşah
Bit yavrusu.
yayılım
otlak
yazalanmak
serbestçe, yayılarak oturmak (krş. ds-xıı, s. 4817).
yazgılı
Karayazılı.
yazgu
Kalem.
yazma
1. Yemeni, başörtüsü.
yazmış
1. Doğurma yaşına giren doğurmamış keçi.