
Adana'nın Yaşayan Hafızası
Adana Yöresel Kelimeleri
Adana ve ilçelerinde kullanılan yöresel kelimeleri, anlamlarını ve kullanım yerlerini keşfedin.
Arşivde Ara
Türkiye'deki bütün yöresel kelimelerde arayın.
Kültüre Katkıda Bulun
Adana yöresinden bir kelime biliyor musunuz?
Kelime Arşivi
Adana Kelimeleri
451–500. kayıtlar · Alfabetik sıra
eğşimik
Kaynatılmış ayran ya da kesilmiş sütten yapılan kesmik ya da çökelek.
ehelli
Uslu.
ehliz
iyi huylu, ağırbaşlı kişi.
ekelge
2. Ekin.
ekilge
Tohum. Ekilecek, ekilmeye elverişli yer, tarla.
ekmek atmak, ekmek at-
yufka ekmek açmak
ekmek kızartması
yağda kızartılmış ekmek
ekmeklik
İnek, öküz, manda gibi hayvanların gerdanından sarkan kısım.
eksiketek
Kadın.
el aacı
semerin önünde bulunan tutacak.
el gördülüg
konu komşuya karşı gösteriş yapma
el müslüm seyirine gétmek
çoğunluğa göre hareket etmek, topluma uymak.
elbeşte
1. Tabakların kullandıkları tekne.
elbizine
Görmediği bir şeyi görmüş gibi anlatış.
elden ayaktan düşmek, ele aya: düşmek
kendi işini yapamaz hale gelmek, başkalarına muhtaç olmak, ihtiyarlamak (bk. ele aya: düşmek). kendi işini yapamaz hale gelmek, başkalarına muhtaç olmak, ihtiyarlamak (bk. elden ayaktan düşmek).
elemle
İplik sarılan çıkrık.
elgölgeliği
Tezkere, mektup.
eli ağzına yetmek
Para kazanacak hale gelmek.
elikmek
Utanmak, çekinmek, sıkılmak. Yabancı gözü ile bakmak, yabancı saymak.
elinin eti galmak
bir iş için çok çalışıldığını anlatan bir söz.
ellice
Küçük sepet. 1. Yağ tavası.
elmas
1. Pembe renk.
elöpen
Kertenkele. ayakları uzun parmaklı, sırtı ala yeşil, küçük kertenkele türü.
eme yaramak
Bir işi yapmamak için nazlanmak, isteksiz davranmak.
emeci
İşçi, gündelikçi.
emin sekin
sükûnetle, ağır başlı davrananları tanımlayan bir söz.
emiş, emişme
Süt kardeş
emişdirmek, emişdir-
keçi ya da koyun emzirmek.
emmi
amca
emzikli
emziren kadın (krş. ds-v, s. 1742).
endiklemek
Yoksuzluğun son derecesine varmak.
eneke
Nehirlerde, göllerde buzlar çözüldükten sonra yüzen parçalar.
engilmek
Yukarıdan aşağıya inmek veya alçalmak.
enik kapı
Eski han ya da köy evleri kapılarının ortasında, girip çıkmağa yarayan bir kişilik küçük kapı.
eremeke
Gerçekten. Üşenmeden. beklentinin üzerinde, yeterinden fazlasını başararak.
ereşmek
Dinlenmek.
ergün
2. Uysal (kimse).
eringeç
üşengeç, bir işi yapmaya isteksiz, tembel kişi.
ersün
Ateş küreği.
erteleyin
Şafakla beraber.
ertelik
Sahur yemeği.
eryeten
Beyaz incirden daha büyük ve sivrice, yeşil renkli bir cins incir.
eselmek
İrileşmek, serpilmek, boylanmak, yetişmek, büyümek.
esik kesik
İnişli çıkışlı arazi.
espir
çok gezen
esran
Kazan ya da teknedeki hamuru kazımaya ve kesmeye yarayan bir çeşit araç.
esvap
çamaşır
eşbulma
Toplantılarda oynanan bir halk oyunu.
eşek buyduran
Kış güneşi.
etāne ēri
iffetsiz, kötü