
Adana'nın Yaşayan Hafızası
Adana Yöresel Kelimeleri
Adana ve ilçelerinde kullanılan yöresel kelimeleri, anlamlarını ve kullanım yerlerini keşfedin.
Arşivde Ara
Türkiye'deki bütün yöresel kelimelerde arayın.
Kültüre Katkıda Bulun
Adana yöresinden bir kelime biliyor musunuz?
Kelime Arşivi
Adana Kelimeleri
1151–1200. kayıtlar · Alfabetik sıra
küykü
Yel almayan kuytu yer.
ladıf
Mısraların sonunda, uyaktan sonra yinelenen aynı anlamdaki sözcük, redif.
lakırdamak
kaynamak (krş. ds-ıx, s. 3059).
lavgar, lavğar
Geveze, boşboğaz, palavracı.
lavġaracı
palavracı, şakacı, çok konuşan, laf ebesi.
laylon, naylon
römork römork.
lehlimacun
Lahmacun.
leylim
1. Tatlı limon. tatlı limon
leymun
limon
loda, noda
1. Küme, yığın. 3. Taneli ya da tanesiz saman yığını. 4. Üstü toprak ve otla örtülmüş koni biçimindeki saman yığını. Üstü toprakla örtülmüş saman yığını.
lopa
yabani güvercin türü.
luta
Başörtüsü.
mabcu, mabcı
Oyunda kale olarak kullanılan yuvarlak çizilmiş yer.
maçça
1. Dert, hastalık (frengi, kanser, sıraca gibi ağır hastalıklar).
madırap
sabanın sürmediği, sabandan arata kalan, sürülmemiş, işlenmemiş toprak.
madrap
1. Yıllarca insan eli değmemiş, işlenmemiş sahipsiz toprak.
mafraç
1. Hurç, denk, yolcu yükü.
mahana
bahane Sözde neden.
mahfe
Deve veya katırın iki yanına bağlanan, iki kişinin oturabildiği büyük sepet.
makas
Üçgen biçimindeki tarla vb. şeyler.
mal deynâ: gimi dikilmek
boş durmak, bir iş yapmadan öylece beklemek.
mal melel
büyük ve küçükbaş hayvanların bütünü.
malaama
sap ya da samanla karışık buğday, tahıl.
malamat
Kötü, bulaşık (iş için). rezil, kepaze rezil, dağınık, işi ters giden.
malamat étmek
sıkıştırmak, karşıdakini zor durumda bırakmak, rezil etmek.
malamat olmak
heyecanlanmak, eli ayağına dolaşmak, rezil olmak.
maldal
7. Küçük çayırlık.
malhazırı
Kapaklı bakır sahan, küçük sahan.
mamıçlamak, mamıçla-
ezmek, ezip hamurumsu hale getirmek.
mamık
2. Bir çeşit kara üzüm. bir çeşit kara üzüm
mamut
Kedi yavrusu.
mana mana oynatmak
dalga geçmek.
manat
Ebe.
manç
Saban işlemeyen sert toprak.
mandak
1. Boynuzsuz koyun. 2. Kuyruğu kıvrık koyun.
mank
1. Sersem, ahmak.
mankıl
Ad, san, ün.
mantaşgabağı
Helvacıkabağı.
mantıvar
Kulak ağrısını geçirmek için kullanılan, çiçekleri güzel kokulu ve sarı renkli bir kır bitkisi. kulak ağrısını geçirmek için kullanılan, çiçekleri güzel kokulu ve sarı renkli bir kır bitkisi
mantız
sacdan yapılan, ızgaralı köz ocağı.
marat
3. Dert.
marullanmak
Dantel, altının dar, üstünün bol olmasından kıvrım kıvrım durmak.
masat
1. Bağ çubuğu budandıktan sonra kütükte kalan parça. Bıçak vb. kesici araçları bilemekte kullanılan kayış ya da hileyi taşı.
masmas
yavaş hareket eden, donuk, sohbeti olmayan kişi. kilolu, hantal (krş. ds-ıx, s. 3132).
maşala
3. Bağ, bahçe ve bostanlarda ekilmek için ayrılmış küçük toprak parçası, evlek, karık. Sebze fidesi.
maşkına bakmak
Bir kimsenin görünüşüne, iş yapışına, gidişine bakmak.
matran
Kalın ve uzun bir kamışa, uçları ok biçiminde iki üç çatallı bir demir parçası geçirilerek yapılmış,
mavrı
Erkek turaç.
mavukkuşu
Baykuş.
mayasır
2. Nasır.