Osmaniye'nin Yaşayan Hafızası
Osmaniye Yöresel Kelimeleri
Osmaniye ve ilçelerinde kullanılan yöresel kelimeleri, anlamlarını ve kullanım yerlerini keşfedin.
Arşivde Ara
Türkiye'deki bütün yöresel kelimelerde arayın.
Kültüre Katkıda Bulun
Osmaniye yöresinden bir kelime biliyor musunuz?
Kelime Arşivi
Osmaniye Kelimeleri
1–50. kayıtlar · Alfabetik sıra
adıbatası
Domuz.
ağan çalısı
Zakkum bitkisi.
ağveren
Yeşil renkli bir kertenkele türü; yörede yılanlara zehir verdiğine inanılır.
arpa çöreği
Arpa unundan yapılan ekmek türü.
artı
Süt, yoğurt ve ayran gibi süt ürünleri.
ası
Aksi, asi veya geçimsiz.
avarantı
Boş gezen, çalışmadan oturan kimse.
aydaş
Zayıf, ince ve cılız çocuk.
aynat
Görünüşü son derece acayip olan kimse.
azzık
Yolculukta veya çalışırken yenmek üzere hazırlanan yiyecek; azık.
babal
Bir davranışın doğurduğu manevi sorumluluk; vebal.
bakbakı
Bir kimsenin dış görünüşü.
baldırcan
Patlıcan.
bambıl
Yiyecek veya eşya üzerinde oluşan küf.
barnak
Parmak.
basalga
Sık ağaçlı, kuytu ve havası ağır yer.
basdambak
Basamak.
batabakan
Bukalemun.
bazarı
Bir kişi veya davranışı başka birine benzetirken “gibi” anlamında kullanılan söz.
beşirikli
Becerikli, iş yapmayı bilen.
beşiriksiz
Beceriksiz, elinden iş gelmeyen.
Bıldır
geçen sene
bıtır
Uzun süre bağlı veya hareketsiz kalan hayvanın huzursuzca kıpırdanması; benzetme yoluyla insan için de kullanılır.
bıtırak
Giysiye tutunan çengelli dikenleri olan yabani ot.
bicik
Meme; özellikle hayvan memesi.
bodiç
Plastikten yapılmış su kabı.
boduk
Deve yavrusu.
boğnak
Kısa süreli yağmur.
boruk
Dağlarda yetişen bir ot türü.
böğ
Bir tür örümcek.
bual
Bu sefer, bu kez.
bualek
Arıya benzeyen zararlı bir böcek.
bualiş
Bu sefer, bu gelişte.
buçuklu
Yarı yarıya ortaklıkla verilen mal.
cağlak
Suyun ilerleyemeyeceği kadar eğimli küçük ark.
capa
Toprağı işlemeye yarayan çapa.
cecit
Yeni.
ceflin
Yeni yumurtlamaya başlayan tavuk.
ceft
Bir şeyin kabı veya dış kabuğu.
cılk
İçi geçmiş ya da bozulmuş; özellikle bozuk yumurta.
cırcırı
Fermuar.
cırnavık
Ağustos böceği; çok konuşan kimse için de kullanılır.
cıynak
Bitki köklerinin ince saçakları veya yırtıcı hayvanın tırnağı.
cızzık
Çizgi; hamurun üstüne çizgi çekmekte kullanılan araç.
cike
Civcivden biraz daha büyümüş tavuk yavrusu.
cip
Çok, pek; bir niteliğin yüksek derecede olduğunu anlatan söz.
civcik
Sebzenin çiçekten yeni çıkmış küçük hâli.
cöp
Cep.
cümük
Kısa veya kısaltılmış.
çağşak
Kumlu yapıda küçük çakıl taşları.